آشتی اجتماعی قابل توجه نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی استان کرمانشاه:

آشتی اجتماعی

“هوالحی‌القیوم‌الذی‌‌لایموت”

مجمع نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی استان کرمانشاه
سلام علیکم

حقوق بشر تثبیت کرده که زنان و مردان باید دارای حق و حقوق مشابه باشند. با این وجود معمولا حق و حقوق زنان در جامعه پایمال می‌شود. به همین دلیل سازمان ملل کنوانسیونی مطرح کرده که در آن حق و حقوق زنان به رسمیت شناخته می‌شود و جلوی هر گونه “تبعیض علیه زنان” را می‌گیرد که “کنوانسیون زنان” نام دارد. تقریباً تمام کشورهای عضو سازمان ملل، این کنوانسیون، که مربوط به حقوق برابر زن و مرد است را امضا کرده‌اند. مفهومش این است که همه‌ی کشورها موظفند هر کاری نیاز است انجام دهند تا “تبعیض علیه دختران و زنان” خاتمه یابد.
هدف این کنوانسیون این است که کشورها برای دستیابی به تساوی زن و مرد تلاش کنند. اهداف مشترکی وجود دارند از جمله: ‌‌حق رفتن به مدرسه و تحصیلات بالاتر برای دختران و زنان، امکان داشتن کار حرفه‌ای برای آن‌ها، تصمیم‌گیری برای زندگی شخصی خود و ازدواج بر اساس خواسته‌ی شخصی آن‌ها؛ همچنین قانون جلوگیری از مورد خشونت  شوهر و خویشاوندان قرار گرفتن زنان و دختران، از مهم‌ترین قوانین می‌باشد.

به گمان‌تان وضعیت اسفبار معیشتی، موجب تحلیل رفتن اذهان عمومی گردیده است؟!

شما که واقفید، مردم نیز آگاه باشند:
ماده ۱۱۱۷ قانون مدنی: «شوهر می‌تواند زن خود را از حرفه یا صنعتی که منافی مصالح خانوادگی یا حیثیات خود یا زن باشد منع کند». این ماده به زوج حق داده، از اشتغال زوجه در شرایطی جلوگیری نماید.
آیا این ماده قانونی باعث نمی‌شود که دست نهادهای قضایی برای برخورد سلیقه‌ای باز باشد و بتواند هر چیزی را تحت عنوان مصلحت خانواده مثل: عدم رسیدگی شایسته به فرزند، عدم انجام وظایف منزل به نحوه شایسته به دلیل اشتغال، ایجاد خلل در تمکین و….برای محدودیت زنان به اشتغال را مورد استناد قرار بدهد؟!
و از آنجایی‌که ماده ۱۱۰۵ قانون مدنی، مرد را به‌عنوان رئیس خانواده معرفی نموده است آیا پذیرفتن ریاست مرد و نان‌آور بودن، باعث صدور احکام سلیقه‌ای از سوی قضات دادگاه‌های خانواده نمی‌شود تا جای قضاوت صحیح، مصلحت مرد را در نظر گرفته و اشتغال زن را ضروری ندانند و زن را از اشتغال و حرفه‌ای که سال‌ها برای آن درس‌خوانده و زحمت کشیده است اما چون مرد رضایت ندارد، منع کنند؟!

ماده ۱۱۷۰ قانون مدنی: اگر مادر با شخص دیگری ازدواج کند “حق حضانت” از او گرفته خواهد شد.
آیا این ماده‌ی قانونی موجب نگردیده است که زنان زیادی، از ترس جدایی از فرزند، شانس ازدواج دوباره را از خود سلب نمایند؟!
در حالی‌که چنین محدودیتی برای مرد وجود ندارد.
آیا این ماده‌ی قانونی،در یک جامعه‌ی کاملا سنتی، موجب افزایش “ازدواج سفید” نگردیده است؟!

مواد ۱۱۸۰ و ۱۱۸۱ قانون مدنی: حق ولایت بر عهده پدر و جد پدری است.
قانون حق ولایت، فقط پدر را به‌عنوان ولی خاص یا ولی قهری به رسمیت می‌شناسد.
و در ماده ۱۱۴۸ اصلاحی قانون مدنی هم آمده است: در صورتی‌که پدر یا جد پدری مرتکب اقداماتی شوند که موجب ضرر فرزند باشد به تقاضای درخواست یکی از نزدیکان او، دادگاه فرد صالحی را به‌عنوان قیم انتخاب می‌کند.
یعنی: حتی در این شرایط هم “مادر”، ولی فرزند محسوب نمی‌شود و باز هم یعنی: اگر زنی تنها هستید و سرپرستی فرزندتان را بر عهده دارید، تمام مسئولیتش بر دوش شماست و شما حق زندگی کردن را از خود سلب می‌نمایید تا فرزندتان را از شما جدا نکنند اما در مواقعی مثل عمل جراحی، گرفتن گذرنامه و رفتن به سفر، ثبت‌نام در مدرسه،افتتاح حساب بانکی و…..باید اجازه‌ی کتبی پدر را داشته باشید و اگر پدر یا جد پدری نداشته باشد، این دادگاه است که مصلحت فرزند شما را بهتر از شما تشخیص می‌دهد.

آیا زمان آن نرسیده است که به تمام این نابرابری‌ها خاتمه دهید؟!

کلام آخر:
ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که شعار “برابری حقوق زن و مرد” را بر شعور “برقراری حقوق زن و مرد” ترجیح می‌دهیم.

نسترن‌رستمی

۱۴۰۲/۱۱/۱۲

نمایندگان احتمالی مجلس آتی نیز توجه داشته باشید:
این یک مطالبه‌ی کاملا جدی است.

ادامه دارد……