علی ربیعی در یادداشتی با عنوان «شکستن مارپیچ سکوت تکلیف اجتماعی» در روزنامه اعتماد نوشت: این روزها، به صورت مداوم، در حال مرور و بررسی سنجش‌ها و نگرش‌سنجی‌های متفاوت هستم. از دوستان متخصص در امر رفتارسنجی رای‌دهندگان و نگرش‌سنجی هم مشورت گرفته‌ام. روند سنجش‌های موجود، حاکی از آن است که توجه به «مسعود پزشکیان» در افکار عمومی در سطح کشور رو به افزایش است. نمودار هشتگ پزشکیان، بیانگر توجه و پرسشگری در مورد وی است‌. همچنین بررسی این روند نشان می‌دهد که جابه‌جایی بخشی از آرای رای‌دهندگانی که رای آنها مشخص است به سمت پزشکیان متمایل شده است. همین‌طور آرایی که انتظار می‌رود بر این عدد افزوده شود خواهد توانست، سهم آرای پزشکیان را بالاتر هم ببرد.

با این وصف، به نظر می‌رسد رسیدن از توجه و تمایل به ایجاد انگیزه و کنش رای‌دهندگی فاصله زیادی نداشته باشد. زمان و تجربه نشان داد مسیر درست، محور قرار گرفتن صندوق برای دستیابی به وضعیت بهتر است. به نظرم در این مقطع، همه روشنفکران، نخبگان و دلسوزان ایران، کسانی که دل‌شان برای ایران می‌تپد و مسیر فعلی را مسیر درست و رو به جلو نمی‌دانند، آنان که نه به سیاست «بقا» بلکه به «توسعه کشور» می‌اندیشند، وظیفه اخلاقی دارند که ترغیب به ایجاد کنش رای‌دهندگی به پزشکیان را دنبال کنند. خیلی‌ها که می‌توان دلایل آنها را درک کرد، تصمیم به عدم مشارکت در انتخابات گرفته بودند. اینان نه خواهان هرج و مرج هستند و نه برانداز. سنجش‌ها نشان می‌دهد هرچه تعداد بیشتری از گروه یادشده به صف مشارکت‌کنندگان بپیوندند، شاهد انتخاباتی با نتیجه‌ای متفاوت‌تر از این سال‌ها خواهیم بود.

شاید در زمانی قهر و عدم مشارکت، واکنشی طبیعی در پاسخ به شرایط باشد اما در زمانی که بستر تغییر با تشکیل دولتی که جامعه را فهم کرده، تحولات اجتماعی و ارزشی را کاملا درک می‌کند، به عرف جامعه معتقد است و به آن احترام می‌گذارد، تاثیر تحریم و شرایط بین‌الملل را نه به عنوان یک بیان صوری برای رای‌آوری بلکه به عنوان یک اعتقاد با درکی از جان و دل مطرح می‌کند، از فیلترینگ رنج می‌برد به هر اندازه حتی باز کردن گره‌های کوچک، فراهم باشد تکلیفی اجتماعی برای همه آنانی که صدای‌شان شنیده می‌شود، به وجود می‌آورد. دل سوزاندن برای جامعه مردم زمانی با کنش سلبی و بسیاری از اوقات با کنشی ایجابی قاعده‌ای درست است.

از تمامی نخبگان فرهنگی، هنری، اجتماعی، سیاسی انتظار می‌رود بر سیاق وظیفه روشنفکری، مارپیچ سکوت را شکسته و کار درست را در زمان درست انجام دهند.